“Ik zeg dit in bijna elk frequent verzuimgesprek. En toch doet bijna niemand het: ga wandelen.”
“Ik zeg dit in bijna elk frequent verzuimgesprek. En toch doet bijna niemand het: ga wandelen.”
Dit weekend deed ik het zelf.
Pieterpad. Alleen. Stap voor stap.
En toch. Ik had er eerst geen zin in.
Druk. Geen tijd. Moeten.
Tot ik eenmaal liep.
Na een paar kilometer voelde ik het letterlijk.
Alsof er iets van me afviel. Mijn schouders zakten. Mijn hoofd werd stiller.
In gesprekken over frequent verzuim zoeken we vaak naar oorzaken, schema’s, oplossingen.
Maar daaronder zit bijna altijd hetzelfde:
🌳te lang spanningen en stress
🌳te weinig echte ontspanning
🌳te weinig beweging
En toch doen we het simpelste niet.
We maken verzuim onnodig complex.
Terwijl de eerste stap vaak simpel is.
Niet analyseren.
🚶♀️➡️Begin met 10 minuten lopen. Geen telefoon. Geen doel.
Het is niet alles.
Maar zonder dit gebeurt er weinig.
Wanneer heb jij voor het laatst gewoon gegaan… zonder het eerst te bedenken?
Voelt elk frequent verzuimgesprek bij jullie als een strijd? Dan pak je ’m verkeerd aan. Want… Als zo’n gesprek voelt alsof je iemand moet controleren.
Heb jij al eens gehoord van de frequent-verzuimgespreksdrempel? Nee? Geen zorgen, je bent niet de enige.