Frequent verzuim begint niet bij de ziekmelding

Frequent verzuim begint niet bij de ziekmelding.
Het begint bij wat organisaties structureel blijven negeren.

Wat ik inmiddels te vaak zie om nog toeval te noemen:
We analyseren cijfers.
We bespreken dossiers.
We sturen op meldingen.

En toch… blijven dezelfde mensen terugkomen.
👉 “Hij meldt zich weer ziek”
👉 “Zij valt steeds uit”
👉 “We moeten hier iets mee”

Maar we kijken naar het gedrag.
Niet naar wat eraan voorafgaat.
Want daar begint het.

In een levensfase.
✔️ Jonge ouders → te weinig herstel → lagere belastbaarheid → uitval
✔️ Mantelzorg → langdurige druk → geen herstel → herhaling
✔️ 55+ fysiek werk → opbouw klachten → lichaam haakt af
✔️ Overgang → energie en herstel onder druk → minder draagkracht

Dit zie je niet één keer.
Dit zie je aankomen.

En dus blijft het niet bij verzuim.
👉 Tijd gaat verloren
👉 Kosten lopen op
👉 Energie lekt weg

En in teams?
🔥 Werkdruk stijgt
🔥 Frustratie groeit
🔥 Leidinggevenden voelen zich machteloos
🔥 Kwaliteit zakt
🔥 Fouten nemen toe
🔥 Veiligheid komt onder druk

En toch blijven we het oplossen als iets individueels.

Omdat dat past.
Omdat dat meetbaar is.
Omdat dat comfortabel voelt.

Maar daarmee houd je het probleem in stand.

Mijn conclusie:
Frequent verzuim is zelden een individueel probleem.
Het is een signaal dat je organisatie iets te doen heeft.

Dus... met welke levensfase worstel jij?

Ik? Overgang & pubers.
De magische combinatie voor opvliegers 🥵