Frequent verzuim negeren? Zo verandert er nooit iets

Als je het frequent verzuim niet bespreekt, verandert er niets.
Als je het wel bespreekt, ben je te direct.

Als je begrip toont, ben je te soft.
Als je grenzen stelt, ben je te streng.

Als je iemand ruimte geeft, maak je het vrijblijvend.
Als je strak regie voert, ben je controlerend.

Als je vraagt naar de thuissituatie, ben je te persoonlijk.
Als je het niet vraagt, mis je belangrijke informatie.

Als je inzet op vertrouwen, maken ze misbruik van je.
Als je inzet op controle, ondermijn je de relatie.

Als je iets vastlegt, voelt het alsof je iemand wilt ontslaan.
Als je het niet doet, komt  er geen beweging.

Als je zegt “het is niet vrijblijvend”, zet je druk.
Als je dat niet zegt, blijft het bij goede bedoelingen.

Als je naast iemand gaat staan, neem je te veel verantwoordelijkheid.
Als je afstand houdt, laat je iemand vallen.

Als je maatwerk levert, ben je inconsequent.
Als je voor iedereen dezelfde lijn hanteert, ben je star.

Als je nu vooral eens kijkt wat voor jou en jouw team werkt… tja, wat blijft er dan eigenlijk nog over van al die regels?

Ieder mens is uniek.
Ieder verzuim is uniek.
Er bestaat geen standaardaanpak.

Haal eruit wat bij jou past
Laat liggen wat niet werkt.

Maar let op: schuif het ongemak niet aan de kant…
Precies dáár zit vaak de groei.